WineTales - Spuwemmertje

Ook de wijnschrijver blijft in gebreke: geen boek, geen tekst die aan het wijnspuwen aandacht besteedt. De cultuur van het spuwen is nochtans één van de hoogtepunten van wijnliefhebberij. De mens maakt zich los van elementaire behoeftes, wil de wijn proeven en niet drinken, wil van wijn genieten zonder zich te bedwelmen of te bezatten. Mensapen krabben zich achter de oren bij dit ongewone spuwgedrag. Lekker is slikken, niet lekker is spuwen, zo luidt de wet van de natuur. Lekker spuwen, dat is homo oenophilicus ten voeten uit. En daar mag hij fier op zijn. Mensen die wijn spuwen decadent vinden, begrijpen er niets van. Een nuchtere benadering van het glas is eerlijker voor de wijn. En auto rijden na proeven inclusief slikken is gevaarlijk. Laat ons bouwen aan een verfijnde spuwcultuur. Dit wil niet zeggen dat we niet kunnen drinken! Maar drinken is drinken en proeven is proeven.

Ik ben het spuwen zo gewoon dat proeven zonder spuwemmer ongemakkelijk voelt. Mijn hersenen scannen de proefomgeving automatisch op mogelijke recipiënten. Met een mondvol wijn is het minder ontspannen zoeken. Niet zelden blijkt de spuwemmer omsingeld door drinkers die aan de tafel met flessen blijven plakken. Voorzichtig tikken op een schouder, wijzen naar de mond en vervolgens naar de emmer, vocale signalen uitstoten die de spuwnood duidelijk maken ‘mmmmmm, m, m, MMMMM’, allemaal verwoede pogingen om toegang tot het spuwbakje te verkrijgen. Er zijn wijndrinkers –ik vermoed de meesten- die nooit spuwen. Ze willen niet -slikken is gewoon plezanter-  en durven niet. Bang dat het vocht tijdens het spuwen over hun kin zal lopen en vlekken zal maken. En dat omstanders zich krom zullen lachen: “Kijk, een beginner, wat een klungel, whoehahaha”. Wijndrinkers, overwin uw gêne! Tijd dat er uitnodigende spuwemmertjes op de markt komen. Van terracotta en versierd met sappige druiven, bacchanale taferelen en latijnse spreuken zoals amo vinum, ergo spuo (ik hou van wijn dus ik spuw), in spuere veritas (de waarheid zit in het spuwen) en spuo, ergo sum (ik spuw, dus ik ben). Met een knipoog naar de Romeinen die naast spuwen ook braken het summum vonden. Vomere à la Romana is in ons maatschappelijk bestel nergens meer aanvaard. Spuwen kan des te meer.

Laatst had ik iets voor. Het was een tasting op den buiten. Aan de proeftafel onder een tuintent was spuwen niet mogelijk. De spuwemmertjes stonden overal verspreid op ronde buffettafels. Rondom de tafels was heel wat volk verzameld. Hier en daar zag ik ruimte om probleemloos tot de emmer door te dringen. Ik liet mij schuimwijn inschenken. Lucht zuigend en de wijn door mijn mond walsend, wandelde ik naar een spuwemmer achteraan de tuin.  Aan de tafel stond een stralend stel. In de armen van de jonge moeder lag een baby met geniepige oogjes en dikke wangetjes. Sympathiek lachend naar het jonge gezinnetje nam ik het spuwbakje in de hand, bewoog het naar mijn mond en mikte mijn spuwsel van dichtbij in de trechter. Voldaan zette ik het ding terug en keerde, met een knipoog naar de baby, terug naar de proeftafel. De baby keek verschrikt weg en zocht de blik van zijn moeder. De moeder leek uit haar lood geslagen. Ik begreep er niets van.

Iets later stond ik wederom met volle mond aan de tafel van de baby. Allesbehalve verwelkomende gezichten deze keer. Ik deed mijn spuwding snel en verder weg van het gezelschap. Er verschenen boze wolken op het gezicht van moederlief. Ze keek mij verontwaardigd aan, richtte zich ostentatief naar de baby en zei met luide stem: “Zie, dat is wat jij doet met melk. Ik probeer het je af te leren maar als grote mensen het voorbeeld gaan geven…” Gevolgd door een venijnige blik in mijn richting.  Ook de jonge vader nam mij het spuwen kwalijk. Ik wist niet wat me overkwam of wat te zeggen en met de staart tussen de benen droop ik af. “Hallucinant, waar ben ik hier terecht gekomen?”, ging het in mijn hoofd. Op de Vlaamse buiten is men wijnspuwen niet gewoon, zo tracht ik het pijnlijke incident te plaatsen. Spuwcultuur is er onbekend en dus onbemind. Voor deze mensen de volgende boodschap. Melk spuwen, melk teruggeven of melk boeren is iets hélemaal anders dan wijnspuwen. Wijn spuw je om nuchter te blijven. Nuchterheid maakt rijden veilig. Wees dus verdraagzaam als je wijnliefhebbers ziet spuwen en leg je kinderen de bedoeling uit. Babies horen niet thuis op wijnproeverijen. Ze leren er alleen slechte dingen.

Stefaan Soenen