WijnKriebel: Het Walhalla van de gesneuvelde wijnfles

Met zijn duizenden komen ze uiteindelijk op een hoop te liggen. Willens nillens. Grand Cru Classé of Cru Bourgeois, landwijn of tafelwijn, met veel egards geschonken of achteloos opgezopen. Zoals een wijze Bourgondische fles het ooit zei: “Het Walhalla van de gesneuvelde wijnfles is de glascontainer”.

De stem komt van helemaal onderaan de glasbak: "Hey, heeft iemand al gesproken met de nieuwe? De fles die vanmorgen vroeg is binnengegooid." 
Een bordeauxfles aan de oppervlakte: "Ja, het is een interessant verhaal. Meneer werd op een receptie van een trouwfeest geschonken. Zijn kurk schoot hoog in de feestzaal en iedereen juichte. Wat denk je? Geven we hem een dubbel A (zeer geslaagd wijnleven)?"
De ranke Elzasfles vanuit de diepte: "Tja, hij heeft ongetwijfeld veel mensen blij gemaakt, dat is belangrijk. Maar is er veel over hem gesproken? Is er iemand die naar de fles heeft uitgekeken? Is hij gekoesterd, bejubeld, herinnerd?" Vanboven: "Nee, dat allemaal niet, maar zijn symbolische waarde was groot. Het moet minstens een A worden. Trippel A zeker niet. Dat is alleen bij een intieme band tussen mens en wijn. Die fles landwijn van gisteren, die kreeg trippel A (uitzonderlijk wijnleven). Een jongeman bewaarde hem zorgvuldig tot hij de vrouw van zijn leven had gevonden. Hij praatte dagelijks met de fles. Het kersverse koppeltje dronk de fles onlangs. Ze vonden hem verleidelijk lekker." 
De Elzasfles: "Voor de nieuwe een A dan?" De Bordeauxfles roept het om: "Een dikke A voor de nieuwe, dat wordt het (een volledig geslaagd wijnleven)." Alle flessen kunnen zich er in vinden. Applaus.

Eenmaal in de glasbak veranderen de classificatiesystemen. Niet de medailles, het etiket of de kwaliteit van de wijn bepalen de eer die de fles in zijn laatste rustplaats zal toekomen. Alles hangt af van het verhaal van de fles. Het verhaal, en alleen het verhaal, bepaalt het laatste oordeel en het uiteindelijke flessengeluk.